Kültür-Sanat

‘The King’s Man’ vizyonda

Direktörlüğünü “Kingsman” serisinin yaratıcısı (ve birinci iki sinemanın de yönetmeni) Matthew Vaughn’un üstlendiği; Ralph Fiennes, Harris …

‘The King’s Man’ vizyonda

Direktörlüğünü “Kingsman” serisinin yaratıcısı (ve birinci iki sinemanın de yönetmeni) Matthew Vaughn’un üstlendiği; Ralph Fiennes, Harris Dickinson, Gemma Arterton, Rhys Ifans üzere isimlerin rol aldığı “The King’s Man” izleyiciyi 20. yüzyılın başlarına götürüyor ve Kingsman isimli zımnî örgütün nasıl doğduğuna dair bir başlangıç kıssası anlatıyor. Oxford Dükü Orlando Oxford’un (Ralph Fiennes) karısının 1902’de Güney Afrika’da bir atak sonucu öldürülmesiyle açılan sinema 12 yıl sonrasına atlıyor ve bu sefer de sonradan 1. Dünya Savaşı olarak isimlendirilecek büyük kâbusun nasıl başladığına dair bir spekülasyonla devam ediyor. Spekülasyon diyorum çünkü abuk bir komplo teorisini gündeme getiren sinema, kelamda çok bilinmeyen kötücül bir tertibin dünyanın en güçlü ülkelerinin yöneticilerini nasıl tesiri altına alarak Avrupa’yı savaş batağına sürüklediğini öne sürüyor. Alışılmış ki bu kısımlar ağır bir mizahla anlatıldığı için ciddiye bile alınmaktan uzak lakin son perdeye kadar kimliği açıklanmayan ve oburlarının kendisine “Çobanım” diye hitap ettiği şeytani başkanın, örneğin kendisiyle ittifak içindeki Lenin’i “Hadi başlat artık şu devrimi” minvalinde sözlerle denetim ettiği düşünülürse komiklik için bile tarihi böylesine kaba biçimde tahrif eden Vaughn’un bir vakitler “zekice” olarak tanım edilen mizah hissinin ne kadar köreldiğini gösteriyor açıkçası.

İKİ FARKLI KISSA

İşin değişik yanı “The King’s Man”in içinde iki farklı öykü var ve biri ne kadar “komik”, aksiyon manasında ziyadesiyle abartılı ve cilalıysa, başkası de neredeyse o derece acıklı ve gerçekçi. Savaşın kaçınılmaz olduğu anlaşılınca 19 yaşındaki oğlunun cepheye gitmemesi için her şeyi yapan Oxford’un trajik kıssasını öne çıkaran bu ikinci kıssada uzun bir cephe sahnesi var ki güya farklı bir sinema izliyoruz. Doğrusu sinemanın bu kısmı başkasına göre çok daha başarılı. Elbette 1. Dünya Savaşı’nın vahimliğini anlatan çok daha uygun sinemalar izledik geçmişte ve natürel ki onlarla karşılaştırıldığında buradaki kıssa çok sıradan kalıyor lakin en azından bir türlü ölmek bilmeyen Rasputin’in (Rhys Ifans) Rus dansları yaparak kılıç şakırdattığı kısım dışında akılda kalan pek bir sahnesi olmayan sinemada azımsanmayacak bir tesir bırakıyor. Bu kadarı kâfi mi derseniz, orası bir oldukça tartışmalı elbette.

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL