Güncel

Berfo Ana’nın oğlu Cemil ikinci kez kaybedildi

Cemil Kırbayır, iki sefer kaybedildi. Birincisi 42 yıl önceydi. Kırbayır, 8 Ekim 1980’de sorgu için götürüldüğü Göle Dede Korkut Eğitim …

Berfo Ana’nın oğlu Cemil ikinci kez kaybedildi

Cemil Kırbayır, iki sefer kaybedildi.

Birincisi 42 yıl önceydi.

Kırbayır, 8 Ekim 1980’de sorgu için götürüldüğü Göle Dede Korkut Eğitim Ensititüsü binasında azap edilerek öldürüldü ve cesedi yok edildi.

İkinci kere kaybedilişi 28 Aralık 2021 günü oldu.

Kars Cumhuriyet Başsavcılığı, 10 yıldır oyaladığı Kırbayır soruşturmasında, zamanaşımı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi.

Bir devlet verdiği kelamı yutar mı?

Yuttu.

‘Bulacağız’ diye kelam vermişti

İstanbul Dolmabahçe’deki Başbakanlık Ofisi’nde, 5 Şubat 2011’de Cumartesi Anneleri ile periyodun Başbakanı Erdoğan ile bir ortaya geldi.

Erdoğan’ın iki sıra yanında 103 yaşındaki Berfo Kırbayır vardı.

Berfo Ana, 8 Ekim 1980’den beri oğlu Güzel’in kemiklerini arıyordu.

Erdoğan, “Bulacağım” diye kelam verdi.

TBMM Raporu: Öldürüp yok ettiler

O günlerde AK Parti ve koalisyon ortağı FETÖ’nün Ergenekon ve Balyoz davalarında toplumsal takviyeye muhtaçlığı vardı. TBMM İnsan Hakları İnceleme Kurulu bünyesinde Kırbayır’ın akıbetinin araştırılması için alt kurul kuruldu. Hala TBMM’nin internet sitesinde erişilebilen raporda, şöyle denildi:

“Ortada bir gerçek vardır: Kırbayır’ın büyük olasılıkla sorguda azaba dayanamayarak ömrünü yitirdiği ve sorgulamayı yapan şahıslarca yok edildiğidir.”

Raporda polis, MİT’çi ve askerlerden oluşan işkencecilerin Kırbayır’ın yanı sıra Oruç Korkmaz, Turan Sağlam ve Mahmut Kaya isimli solcu gençleri de öldürdüğü saptandı. Kars’ta, 25 Aralık 1980’de “Kahramanmaraş katliamının hesabını soracağız” yazılı pankart astığı için gözaltına alınan Kaya da Kırbayır üzere kayıptı.

Haber bile vermeden…

Kars Cumhuriyet Başsavcılığı, 2011’de Kırbayır’ın kaybedilmesine ait 2011/899 numaralı soruşturmayı başlattı.

Berfo Ana, 2013’te bu dünyadan ayrılınca Güzel’in evrakı “Şikayetçi kalmadı” diye kapatılmak istendi. Destek olarak Kırbayır ve Kaya’ya ait 2002’de verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar gösterildi. Oysaki ailelerine haber verilmeksizin 1986’da soruşturma açılmış, 20 yıllık zamanaşımı dolduğu gerekçesiyle 3 Ekim 2002’de evrak kapatmıştı.

Aile itiraz etti.

Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi, 20 Mart 2014’te verdiği kararda, 12 Eylül 2010’daki anayasa değişikliğiyle 12 Eylül’de işlenen cürümler hakkında soruşturma yapmanın mümkün hale geldiğini belirtti ve 2002’deki kararı kaldırdı.

Lakin Kars Cumhuriyet Başsavcılığı dava açmayarak, kurul raporunda isimleri açıklanan hatalıların ecelinin gelmesini bekledi.

O kadar ki ağabey Mikail Kırbayır‘a “Cesedi getirin, davayı açalım” denildi.

Gerçekten başsavcılık, evrakın zamanaşımından dolayı kapatılması gayesiyle kanun faydasına bozma buyruğu verilmesi için 2019’da Adalet Bakanlığı’na gitti.

Bakanlık, 25 Şubat 2020’de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na başvurdu ve yazıda, “Zamanaşımının çok evvelden dolduğu” dedi. Yargıtay 8. Ceza Dairesi de 26 Ekim 2020’de birebir tarafta karar verdi.

Zamanaşımından düştü

Kırbayır ve Kaya’nın kaybedilmesine ait evrak, başladığı yere, Kars Cumhuriyet Başsavcılığı’na geri döndü. Savcılık 20 kuşkulu hakkında 28 Aralık 2021’de kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi.

Münasebet, zamanaşımı!

Kararda…

O tarihteki Türk Ceza Kanunu’na nazaran öldürme hatasında zamanaşımının 20 yıl olduğu belirtildi. Milletlerarası mukavelelerde, azap hatası bakımından zamanaşımının uygulanamayacağı söylense de azap yasağı ve ömür hakkı konusunda iç hukuktaki düzenlemelerin iki evrede kıymetlendirilmesi gerektiği savunuldu.

Avrupa İnsan Hakları Mukavelesi’nin 2004 yılından sonra iç hukuka girdiği, bundan evvelki olaylar için mukavele kararlarına öncelik tanınmasının mümkün olmadığı söz edildi. Kontratın zamanaşımının dolduğu tarih itibariyle şüphelilerin aleyhine uygulanamayacağı anlatıldı.

Anayasa’da 12 Eylülcülere dokunulmazlık veren Süreksiz 15. Hususun 12 Eylül 2010 tarihinde kaldırılmasından sonra kovuşturmanın mümkün hale geldiği, zamanaşımının bu tarihten itibaren başladığı tarafındaki görüş reddedildi. Süreksiz 15. Unsur’un sadece Ulusal Güvenlik Kurulu’nu, kurul periyodundaki hükümetleri, Müracaat Meclisi’ni kapsadığı, kolluk güçlerini içermediği savunuldu.

Kırbayır ve Kaya’nın kaybedilmesine ismi karışan şüpheliler açısından 1980’den itibaren zamanaşımının işlediği söz edildi.

Bu görüş doğrultusunda Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014’teki kararı bozuldu, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildi.

‘Zamanı devlet aşındırdı’

Dün Mikail Kırbayır’a ne düşündüğünü sordum.

Dedi ki:

“Hukuk çiğnendi. Devlet belgeyi keyfi olarak bekletip zamanaşımına uğrattı. Halbuki ki aile olarak vaktinde başvurmuştuk. Vakti onlar aşındırdı. Bize karşı insanlık kabahati işlenmiştir.”

Kırbayır’a Dolmabahçe buluşmasını hatırlattım.

“Bize umut vermeleri, meğerse vakit kazanmak için bir aldatmacaymış” dedi.

Avukatları Yaşar Kaya ise karara itiraz edeceklerini, akabinde Anayasa Mahkemesi’ne ve AİHM’e başvuracaklarını söyledi. Kaya, “Katilleri müdafaaya yönelik bir süreç yönetiliyor. Bu bir hukuk cinayetidir” diye konuştu.

AK Parti’nin riyakar elleri

AK Parti, Cumhuriyet’in kurucuları ile açıktan hesaplaşmaya şimdi cüret edemediği için yüzleşme ismi altında toplumun kabuk bağlamış yaraları olan Dersim’i, 33 Kurşun’u, Kahramanmaraş’ı, 12 Eylül’ü ve Sivas’ı pervasızca ve sorumsuzca deşiyor.

Deşiyor, kanatıyor ve sağaltmayıp açıkta bırakıyor.

Toplumsal yaralar AK Parti için CHP’yi vurmakta kullandığı mühimmattan ve ağlak bir seçim propagandasının fazlası değil.

1990’larda bombalı ataktan tut da cinayete kadar türlü hatalara karışmış teröristlerin 28 Şubat’ın kelamda mağduru ilan edilerek makam-mevki sahibi ilan edildiği Türkiye’de, 12 Eylül’ün kurbanlarının hissesine zamanaşımı düşüyor.

Asıl aşınan, hukuk devletidir.

Verdiği kelamı tutamayan bir devletin prestijidir aşınan.

Çekin riyakar elinizi yaralarımızdan.

Maraş Belgesi’ni incelemeye ‘özel hayat’ diye müsaade verilmedi

Avukat Seyit Sönmez, dokuz yıldır Kahramanmaraş Davası’nın evrakına ulaşmaya çalışıyor. En az 111 kişinin hayatını kaybettiği 1978’deki katliamın yargılaması, Adana Sıkıyönetim Komutanlığı 1 No’lu Askeri Mahkemesi’nde 1980 yılında karara bağlanmıştı. Belge o tarihten beri Genelkurmay arşivinde bulunuyor.

Kendisi de Kahramanmaraşlı olan Sözmez, evrakın bir örneğini edinmek için 2013 yılında birinci teşebbüsünü yaptı.

Mağdur ailelerden vekaletname alarak, Genelkurmay’a başvurdu.

Sönmez’den 70 bin TL’lik fotokopi parası istendi.

Sönmez, Alevi derneklerinin yardımıyla parayı topladı.

Ancak bu kere de taraf olmadığı gerekçesiyle belge verilmedi.

Akabinde, özel hayatın kapalılığına dair ve devlet sırrı niteliğinde evraklar olduğu geri çevrildi.

Sönmez, bu yıl 13 Aralık 2021’de Genelkurmay’a yeni bir dilekçe sunarak, müvekkili Ali Murat Çağlar ismine belgeyi incelemek istediğini bildirdi.

Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın 28 Aralık’ta verdiği karşılıkta, özel hayata ait bilgi ve dokümanların bilgi edinme kapsamı dışında bulunduğu tabir edildi. Devlet sırrı niteliğindeki bilgileri içeren dokümanların fakat mahkeme hakimi ya da heyeti tarafından incelenebileceği belirtildi.

Yazıda şöyle denildi:

“Dava evrakında çok sayıda kişiyi ilgilendiren ve açıklanması halinde bireylerin özel ve aile hayatına, erdem ve haysiyetine, mesleksel ve ekonomik kıymetlerine haksız müdahale oluşturacak bilgiler içeren söz, beyan ve dokümanlar ile birlikte devlet sırrı niteliğinde bilgi-belgelerin bulunabileceği konuları da dikkate alındığında Ali Murat Çağlar hakkında dava açılması ve isimli makamlarca talep edilmesi hariç olmak üzere bilgi edinme hakkı kapsamı dışında olduğu kanaatine varılmış olup talebinizin karşılanmasının yerinde olmadığı değerlendirilmiştir.”

Maraş Davası’nın taraflarına bile göstermekten neden çekiniyorsunuz?

Saklanan 221 klasörde, duruşmanın ses kayıtlarında, şahit tabirlerinde ve keşif tutanaklarında, sanki bilinmesi istenmeyen bilgiler, dokümanlar ve bulgular mı var?

Kimi koruyorsunuz?

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL